Урофосфабол в порошке — инструкция по применению

Инструкция по применению урофосфабола в порошке, описание действия препарата, показания к применению порошка урофосфабола, взаимодействие с другими лекарствами, применение урофосфабола (порошок) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Урофосфабол
Международное название: Фосфомицин
Лекарственная форма:
Порошок для приготовления раствора для внутривенного введения, 1 г и 2 г
Показания к применению:
Атс классификация:
J Противомикробные средства для системного применения
J01 Антибактериальные средства для системного применения
J01X Прочие антибактериальные средства
J01X X Прочие антибактериальные средства
Фарм. группа:
Антибактериальные препараты прочие. Код АТС J01XX01
Условия хранения:
Хранить в сухом, защищенном от света месте, при температуре не выше 25°С. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
4 года. Не использовать по истечении срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание: Порошок белого или белого с желтоватым оттенком цвета

Состав урофосфабола в порошке

Активное вещество урофосфабола

фосфомицина динатриевая соль (в пересчете на фосфомицин) 1 г и 2 г
1 г және 2 г фосфомициннің динатрий тұзы (фосфомицинге шаққанда)

Вспомогательные вещества в урофосфаболе

янтарная кислота
янтарь қышқылы

Показания к применению порошка урофосфабола

В качестве монотерапии:

Инфекционно-воспалительные заболевания, вызванные чувствительными к фосфомицину микроорганизмами:
  • инфекции мягких тканей, в том числе у больных с нарушениями периферического кровообращения (сахарный диабет, заболевания артерий нижних конечностей), инфекции ожоговых ран;
  • инфекции костей и суставов: острый и хронический гематогенный остеомиелит, посттравматический и послеоперационный остеомиелиты, инфекционные артриты;
  • инфекции нижних дыхательных путей, в том числе бактериальные пневмонии и легочные инфекции у больных муковисцидозом;
  • интраабдоминальные инфекции: острый холецистит, холангит, перитонит;
  • инфекционно-воспалительные заболевания органов малого таза: сальпингит, эндометрит, пельвиоперитонит;
  • инфекции мочевыводящих путей, в том числе острый пиелонефрит и обострение хронического пиелонефрита.
В составе комплексной терапии (в сочетании с антибиотиками других групп):
  • инфекции центральной нервной системы: бактериальный менингит, в том числе послеоперационный, вентрикулит;
  • бактериальный эндокардит;
  • сепсис.
Моноем түрінде:

Фосфомицинге cезімтал микроорганизмдермен туындаған жұқпалы-қабыну ауруларында :
  • жұмсақ тіндер жұқпасы, оның ішінде шеткергі қан айналымы бұзылуымен науқастарда (қант диабеті, аяқ артерияларының аурулары), күйік жараларының жұқпаларында;
  • сүйектер мен буындардың жұқпаларында: жедел және созылмалы гематогенді остеомиелитте, жарақаттан кейінгі және операциядан кейінгі остеомиелитте, жұқпалы артриттерде;
  • төменгі тыныс алу жолдарының жұқпаларында, оның ішінде муковисцидозбен науқастардағы бактериялық пневмония және өкпе жұқпаларында;
  • интраабдоминальді жұқпаларда: жедел холециститте, холангитте, перитонитте;
  • кіші жамбас астауы мүшелерінің жұқпалы-қабыну ауруларында: сальпингитте, эндометритте, пельвиоперитонитте;
  • несеп шығару жолдарының жұқпаларында, оның ішінде жедел пиелонефрит және созылмалы пиелонефриттің асқынуында.
Кешенді ем құрамында (басқа топтағы антибиотиктермен біріктіріп):
  • орталық жүйке жүйесінің жұқпаларында: бактериялық менингитте, оның ішінде операциядан кейінгі, вентрикулитте;
  • бактериялық эндокардитте;
  • сепсисте.

Противопоказания урофосфабола в порошке

Гиперчувствительность к фосфомицину
Фосфомицинге асқын сезімталдықта

Побочные действия порошка урофосфабола

Для фосфомицина свойственна минимальная токсичность; терапия обычно хорошо переносится, нежелательные лекарственные реакции наблюдаются редко:
  • аллергические реакции: эритема, крапивница, озноб или лихорадка, сыпь, зуд, кашель, бронхоспазм, очень редко – анафилактический шок
  • нарушение функции печени в виде проходящего повышения активности аланинаминотрансферазы, аспартаминотрансферазы, щелочной фосфатазы, лактатдегидрогеназы и концентрации билирубина в сыворотке крови, очень редко – желтуха
  • диарея, редко - стоматит, тошнота, рвота, боль в животе, анорексия, псевдомембранозный колит
  • гранулоцитопения, эозинофилия, лейкопения, очень редко - анемия, тромбоцитопения, панцитопения и агранулоцитоз
  • нарушение функции почек, повышение концентрации мочевины в крови, протеинурия, снижение или повышение концентрации натрия и калия
  • головокружение, парестезия, очень редко - судороги (при введении в высо-ких дозах)
  • местные реакции: болезненность по ходу вены, в которую производят инъекции, редко – флебит
  • головная боль, жажда, лихорадка, недомогание, периферические отеки, ощущение дискомфорта в груди, ощущение сдавливания в грудной клетке, сердцебиение.
Фосфомицинге төмен уытылық тән; ем әлбетте жақсы көтерілімді, жағымсыз дәрілік реакциялар сирек кездеседі:
  • аллергиялық реакциялар: эритема, есекжем, қалтырау немесе қызба, бөртпе, қышыма, жөтел, бронхтүйілуі, өте сирек – анафилактикалық шок
  • аланинаминотрансфераза, аспартаминотрансфераза, сілтілі фосфатаза, лактатдегидрогеназа және қан сарысуындағы билирубин концентрациясының белсенділігінің қайтымды артуы түріндегі бауыр қызметінің бұзылуы, өте сирек – сарғаю
  • диарея, сирек - стоматит, жүрек айнуы, құсу, іштің ауыруы, анорексия, жалған жарғақшалы колит
  • гранулоцитопения, эозинофилия, лейкопения, өте сирек - анемия, тромбоцитопения, панцитопения және агранулоцитоз
  • бүйрек қызметінің бұзылуы, қандағы мочевина концентрациясының артуы, протеинурия, натрий және калий концентрациясының артуы немесе төмендеуі
  • бас айналуы, парестезия, өте сирек – құрысу (жоғары дозада енгізгенде)
  • жергілікті реакциялар: инъекция жасалған көктамырларды бойлап ауыру, сирек – флебит
  • бас айналуы, шөліркеу, қызба, әлсіздік, шеткергі ісінулер, кеудеде жайсыздықты сезіну, кеуде қуысында қысылуды сезіну, жүрек қағуы.

Особые указания к применению

Урофосфабол следует назначать с осторожностью при аллергических реакциях на лекарственные препараты в анамнезе, тяжелых заболеваниях печени, сердечной или почечной недостаточности, артериальной гипертензии, при введении в больших дозах пожилым больным, которые нуждаются в уменьшении потребления натрия вследствие сердечной или почечной недостаточности, артериальной гипертензии (Урофосфабол содержит 14,5 мЭкв натрия на 1 г препарата и, вследствие этого, возможны электролитные нарушения).

В случае длительного лечения данным лекарственным средством рекомендуется периодически контролировать функцию печени и почек (в том числе по данным биохимического анализа крови: содержанию электролитов, азота мочевины, билирубина, активности печеночных ферментов), а также показатели общего анализа крови.

Меры предосторожности, касающиеся введения препарата.
Для предупреждения развития флебитов или болезненности в месте введения, при прямом внутривенном введении рекомендуется использовать большие количества растворителя, а скорость введения должна быть как можно более медленной; высокие дозы препарата предпочтительно вводить внутривенно капельно.

Беременность и период лактации
Применение препарата беременным возможно в случаях, когда предполагаемая польза для матери превышает потенциальный риск для плода, и должно осуществляться под наблюдением специалиста. При назначении препарата в период лактации следует прекратить грудное вскармливание.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или другими потенциально опасными механизмами
Нет данных, указывающих на отрицательное влияние фосфомицина на способность управлять автотранспортом и на занятия другими потенциально опасными видами деятельности, требующими повышенной концентрации внимания и быстроты психомоторных реакций.
Сыртартқысында дәрілік препараттарға аллергиялық реакцияларда, ауыр бауыр ауруларында, жүрек немесе бүйрек жеткіліксіздігінде, артериялық гипертензияда, жүрек немесе бүйрек жеткіліксіздігінен, артериялық гипертензиядан натрийді қабылдауды азайтуға мәжбүр егде науқастарға үлкен дозада енгізгенде урофосфаболды сақтықпен тағайындау керек. (Урофосфабол құрамында 1 г препаратқа 14,5 мЭкв натрийі бар және, осының әсерінен электролитті бұзылулар мүмкін).

Аталған дәрілік затпен ұзақ емдеу жағдайында бүйрек және бауыр қызметін (оның ішінде қанның биохимиялық анализі бойынша: электролиттер, мочевина азоты, билирубин құрамын, бауыр ферменттері белсенділігін), сондай-ақ қанның жалпы анализінің көрсеткіштерін әлсін-әлсін бақылап тұру ұсынылады. Препаратты енгізуге қатысты сақтық шаралары.

Тікелей көктамыр ішіне енгізуде енгізу орнында флебиттер немесе ауыруды болдырмау үшін еріткіштің үлкен мөлшерін қолдану ұсынылады, ал енгізу жылдамдығын мүмкіндігінше ақырындату керек; препараттың жоғары дозасын көктамыр ішіне тамшылатып енгізген дұрыс.

Жүктілік және лактация кезеңі
Препаратты жүктілерге қолдану анаға деген күтілген пайдасы ұрыққа деген әлеуетті қауіптен жоғары болғанда ғана мүмкін, және маманның бақылауымен жүреді. Препаратты лактация кезеңінде тағайындағанда емшекпен емізуді тоқтату керек.

Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Фосфомициннің зейінді жоғары шоғырландыруды және психомоторлы реакция жылдамдығын қажет ететін көлік құралдарын басқару немесе қауіптілігі зор қызмет түрлерімен айналысу қабілетіне жағымсыз әсер етуі туралы деректер жоқ.

Дозировка и способ применения

Внутривенно, детям и взрослым.

Взрослым:
Средняя доза Урофосфабола у взрослых составляет 2-4 г, которую вводят каждые 6-8 часов. У больных с почечной недостаточностью и пациентов, находящихся на гемодиализе, требуется коррекция режимов введения Урофосфабола (см. таблицу):

Больным, находящимся на гемодиализе, препарат вводят по 2-4 г после каждой процедуры диализа.

Детям:
  • начиная с периода новорожденности, вводят из расчета 200-400 мг/кг массы тела в сутки. Суточную дозу делят на 3 введения; интервалы между введениями составляют 8 часов. Курс лечения 7-10 дней.

Способ приготовления растворов и введение:
  • для прямого внутривенного струйного введения 1 г препарата растворить в 10 мл воды для инъекций (2 г препарата в 20 мл воды для инъекций); вводить медленно в течение 5 мин (рекомендуемый режим дозирования – 2 г каждые 6-8 часов);
  • для быстрой внутривенной инфузии в 100-200 мл совместимой инфузионной среды добавить 4 г препарата, предварительно растворив его в воде для инъекций (на каждые 2 г 10 мл воды для инъекций); вводить в течение 0,5-1 часа (рекомендуемый режим дозирования – 4 г каждые 6-8 ча-сов);
  • для внутривенного капельного введения в 200-500 мл совместимой жидкости для инфузий добавить 4 г (в некоторых клинических случаях – 8 г) препарата, предварительно растворив его в воде для инъекций (на каждые 2 г 10 мл воды для инъекций); вводить в течение 1-3 часов (рекомендуемый режим – 4 г каждые 6-8 часов).
При растворении препарата возможна экзотермическая реакция.

Совместимые перфузионные жидкости:
  • раствор натрия хлорида 0,9 % (физиологический раствор)
  • раствор глюкозы 5 %
  • раствор Рингера
  • раствор Рингера с лактатом
  • 1,4% раствор бикарбоната натрия.
Балаларға және ересектерге, көктамыр ішіне.

Ересектерге:
Урофосфаболдың ересектерге әр 6-8 сағатта енгізетін орташа дозасы 2-4 г құрайды. Бүйрек жеткіліксіздігімен науқастарда және гемодиализдегі емделушілерде Урофосфаболды енгізу режимін түзету қажет болады (таблицаны қара):

Гемодиализдегі науқастарға препаратты диализдің әрбір емшарасынан кейін 2-4 г-дан енгізеді.

Балаларға:
  • жаңа туылған кезеңнен бастап тәулігіне дене салмағына 200-400 мг/кг есеппен енгізеді. Тәуліктік дозаны 3 енгізуге бөледі; енгізу аралығы 8 сағатты құрайды. Емдеу курсы 7-10 күн.
Ерітінділерді дайындау тәсілдері және енгізу:
  • тікелей көктамыр ішіне сорғалатып енгізу үшін 1 г препаратты 10 мл инъекцияға арналған суда ерітеді (2 г препаратты 20 мл инъекцияға арналған суда); ақырын 5 минут ішінде енгізеді (тағайындалған дозалау режимі –әр 6-8 сағат сайын 2 г);
  • көктамыр ішіне тез инфузия үшін 100-200 мл сыйымды инфузиялық ортаға алдын ала инъекцияға арналған суда ерітілген (әр 2 г ға 10 мл инъекцияға арналған су) 4 г препаратты қосады; 0,5-1 сағат ішінде енгізеді (тағайындалған дозалау режимі –әр 6-8 сағат сайын – 4 г);
  • көктамыр ішіне тамшылатып енгізу үшін 200-500 мл инфузияға сыйымды сұйықтыққа алдын ала инъекцияға арналған суда ерітілген (әр 2 г-ға 10 мл инъекцияға арналған су) 4 г препаратты қосады (кейбір клиникалық жағдайларда– 8 г); 1-3 сағат ішінде енгізеді (ұсынылатын режим әр 6-8 сағат сайын 4 г).
Препаратты сұйылтқанда экзотермиялық реакция болуы мүмкін.

Сыйымды перфузионды сұйықтықтар:
  • 0,9 % натрий хлоридінің ерітіндісі (физиологиялық ерітінді)
  • 5 % глюкоза ерітіндісі
  • Рингер ерітіндісі
  • Рингердің лактатпен ерітіндісі
  • 1,4% натрий бикарбонатының ерітіндісі

Взаимодействие с лекарствами

В комбинациях с пенициллинами, цефалоспоринами, карбапенемами, аминогликозидами, гликопептидами и фторхинолонами фосфомицин проявляет выраженный синергидный эффект. В растворах совместим с пенициллином, карбенициллином, хлорамфениколом и стрептомицином. Ввиду возможной фармацевтической несовместимости не следует смешивать раствор препарата с растворами других антибиотиков.
Пенициллиндермен, цефалоспориндермен, карбапенемдермен, аминогликозидтермен, гликопептидтермен және фторхинолондармен біріктіргенде фосфомицин айқын синергидті әсер білдіреді. Ерітінділерде пенициллиндермен, карбенициллиндермен, хлорамфениколмен және стрептомицинмен сыйымды. Болуы мүмкін фармацевтикалық сыйымсыздықтан препарат ерітіндісін басқа антибиотиктер ерітінділерімен араластыруға болмайды.

Передозировка урофосфаболом в порошке

Отсутствуют сообщения о передозировке фосфомицина. Вероятные проявления острой передозировки - симптомы гипернатриемия (слабость, нейромышечное возбуждение, сонливость, спутанность сознания).

Лечение: симптоматическая и поддерживающая терапия, компенсационное введение жидкости и форсированный диурез; в тяжелых случаях – гемодиализ.
Фосфомициннің артық дозалануы туралы деректер жоқ. Жедел артық дозаланудың мүмкін белгілері - гипернатриемия симптомдары (әлсіздік, нейробұлшықеттік қозу, ұйқышылдық, сананың шатасуы).

Емі: симптоматикалық және демеуші ем, компенсациялық сұйықтықты енгізу және қарқынды диурез; ауыр жағдайларда – гемодиализ.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Через 15 минут после внутривенного введения 1 г фосфомицина концентрация антибиотика в плазме крови составляет 46 мг/л; через 1 час она снижается вдвое. При медленной (в течение 30-40 мин) инфузии больших доз препарата (4 г каждые 6 часов) максимальные плазменные концентрации не менее 250 мг/л; в промежутках между введениями содержание фосфомицина в плазме крови не опускается ниже 20 мг/л. У детей при медленной (в течение 60 минут) внутривенной инфузии из расчета 25 мг/кг и 50 мг/кг через 30 минут плазменные концентрации составляют 55,5 мг/л и 118,8 мг/л; через час - 34,2 мг/л и 89,7 мг/л, соответственно.

Степень связывания фосфомицина с белками плазмы крови низкая - 1% от введенной дозы. Благодаря низкой молекулярной массе, фосфомицин хорошо распределяется во многих органах и тканях организма. Бактерицидные концентрации определяются в ткани легкого, плевральной жидкости, перитонеальной жидкости, желчи, подкожножировой клетчатке, мышцах, костях, синовиальной жидкости, тканях глаза, эндокарде клапанов сердца; быстро проникает через гематоэнцефалический барьер. Концентрация препарата в спинномозговой жидкости значительно возрастает при воспалении мозговых оболочек. Проникает и накапливается в фагоцитах (нейтрофилах и макрофагах). Проникает через плаценту. В малых концентрациях проникает в грудное молоко.

Период полувыведения (Т1/2) составляет, в среднем, 1,5-2 часа у взрослых и от 0,69 до 1,04 часа, в зависимости от дозы, у детей. Основной путь экскреции фосфомицина – почечный (90-100 % от введенной дозы в течение суток); с мочой выводится активная форма препарата. Малая часть введенного антибиотика экскретируется через кишечник, однако, этот путь элиминации не имеет существенного значения. Фосфомицин может быть легко удален из плазмы крови при гемодиализе.
1 г фосфомицинді көктамыр ішіне енгізген соң 15 минуттан кейін қан плазмасындағы антибиотик концентрациясы 46 мг/л құрайды; 1сағаттан кейін ол екі есеге азаяды. Препараттың үлкен дозасын (әр 6 сағат сайын 4 г) ақырын (30-40 минут ішінде) инфузиялағанда плазмадағы ең жоғары концентрациясы 250 мг/л кем емес; енгізу аралығында қан плазмасындағы фосфомицин құрамы 20 мг/л ден төмен түспейді. Балаларда ақырын (60 минут ішінде) 25 мг/кг және 50 мг/кг есеппен көктамырішілік инфузиялағанда 30 минуттан соң плазмалық концентрациясы 55,5 мг/л және 118,8 мг/л; сәйкес бір сағаттан соң - 34,2 мг/л және 89,7 мг/л құрайды.

Фосфомициннің қан плазмасы ақуыздарымен байланысу дәрежесі төмен, енгізілген дозаның - 1% құрайды. Төмен молекулярлық массасының арқасында, фосфомицин ағзаның көптеген мүшелері мен тіндеріне жақсы таралады. Бактерицидті концентрациясы өкпе тіндерінде, плевра сұйығында, перитонеальді сұйықтықта, өтте, теріасты шелмайында, бұлшықетте, сүйектерде, синовиальді сұйықтықта, көз тіндерінде, жүрек клапандарының эндокардында анықталған; гематоэнцефалдық бөгет арқылы тез өтеді.

Препараттың жұлын-ми сұйықтығындағы концентрациясы ми қабығының қабынуында айтарлықтай жоғарылайды. Фагоциттерге өтеді және жинақталады (нейтрофилдер және макрофагтар). Плацента арқылы өтеді. Аздаған концентрацияда емшек сүтіне өтеді. Жартылай шығарылу кезеңі (Т1/2) ересектерде орташа 1,5-2 сағатты құрайды және балаларда дозаға байланысты 0,69- дан 1,04 сағатқа дейінді құрайды. Фосфомициннің негізгі шығарылу жолы – бүйректермен (тәулік ішінде енгізілген дозаның 90-100 %); несеппен препараттың белсенді түрі шығарылады.

Енгізілген антибиотиктің аздаған бөлігі ішекпен шығарылады, алайда элиминацияның бұл жолының айтарлықтай маңызы жоқ. Фосфомицин қан плазмасынан гемодиализде жеңіл шығарылады.

Фармакодинамика

Антибиотик широкого спектра действия. Бактерицидное действие фосфомицина основано на нарушении (на ранних стадиях) синтеза пептидогликана клеточной стенки бактерий. Проникая в микробную клетку по системам транспорта D-глюкоза-6-фосфата, препарат необратимо ингибирует фермент УДФ-N-ацетилглюкозамиенолпирувилтрансферазу, который катализирует реакцию образования УДФ-N-ацетил-3-О-(1-карбоксивинил)-D-глюкозамина из фосфоенолпирувата и УДФ-N-ацетил-D-глюкозамина.

Фосфомицин активен в отношении грамположительных аэробов - Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis (в том числе некоторых штаммов, устойчивых к метициллину), Staphylococcus spp., Streptococcus pyogenes, Streptococcus spp. группы viridans, стрептококков групп C, F, G, Streptococcus pneumoniae, Enterococcus faecalis, Bacillus anthracis; грамотрицательных аэробов - Aeromonas hydrophila, Citrobacter spp., Campylobacter jejuni, Escherichia coli, Enterobacter spp. (умеренно чувствительны), Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, Klebsiella oxytoca (умеренно чувствительны), Morganella morganii (большинство штаммов умеренно чувствительны), Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Providencia rettgeri (умеренно чувствительны), Pseudomonas aeruginosa, Serratia marcescens, Salmonella spp., Shigella spp., Vibrio spp. (умеренно чувствительны), Yersinia enterocolitica; а также некоторых анаэробов - Actinomyces spp., Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp., Fusobacterium spp., Veillonella spp., умеренно чувствительны Clostridium perfringens и Prevotella spp.

Устойчивы Enterococcus faecium, Acinetobacter spp., Legionella spp., Borrelia spp., Listeria monocytogenes, Mycobacterium spp., Bacteroides spp., большинство внутриклеточных возбудителей (Coxiella burnetii, Rickettsia spp., Chlamydia spp., Mycoplasma pneumoniae, Ureaplasma urealyticum).

Вторичная устойчивость микроорганизмов к фосфомицину развивается редко. Ценным свойством препарата является отсутствие перекрестной резистентности с другими антибактериальными средствами. При сочетании с бета-лактамами, фторхинолонами, гликопептидами или аминогликозидами отмечается выраженный синергизм антимикробного действия в отношении широкого спектра грамположительных и грамотрицательных аэробных бактерий.
Кең ауқымды әсер ететін антибиотик. Фосфомициннің бактерицидті әсері бактерияның жасушалық қабырғасының пептидогликанды синтездеуін бұзуға (ерте кезеңдерінде) негізделген. D-глюкоза-6-фосфат тасымалдау жүйесімен микроб жасушасына өте отырып, фосфоенолпируват және УДФ-N-ацетил-D-глюкозаминнен УДФ-N-ацетил-3-О-(1-карбоксивинил)-D-глюкозаминнің түзілу реакциясын катализдейтін препарат УДФ-N-ацетилглюкозамиенолпирувилтрансфераза ферментін қайтымсыз тежейді,.

Фосфомицин келесі грамоң аэробтарға қатысты белсенді - Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis (оның ішінде метициллинге төзімді кейбір штаммдар), Staphylococcus spp., Streptococcus pyogenes, Streptococcus spp. viridans тобы, C, F, G тобының стрептококтары Streptococcus pneumoniae, Enterococcus faecalis, Bacillus anthracis; грамтеріс аэробтар - Aeromonas hydrophila, Citrobacter spp., Campylobacter jejuni, Escherichia coli, Enterobacter spp. (орташа сезімтал), Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, Klebsiella oxytoca (орташа сезімтал), Morganella morganii (көптеген штаммдары орташа сезімтал), Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Providencia rettgeri (орташа сезімтал), Pseudomonas aeruginosa, Serratia marcescens, Salmonella spp., Shigella spp., Vibrio spp. (орташа сезімтал), Yersinia enterocolitica; сондай ақ кейбір анаэробтар - Actinomyces spp., Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp., Fusobacterium spp., Veillonella spp., орташа сезімтал Clostridium perfringens и Prevotella spp.

Төзімді: Enterococcus faecium, Acinetobacter spp., Legionella spp., Borrelia spp., Listeria monocytogenes, Mycobacterium spp., Bacteroides spp., көптеген жасушаішілік қоздырғыштар (Coxiella burnetii, Rickettsia spp., Chlamydia spp., Mycoplasma pneumoniae, Ureaplasma urealyticum).

Микроорганизмдердің фосфомицинге салдарлы төзімділігі сирек дамиды. Препараттың бағалы қасиеті басқа бактерияға қарсы дәрілермен айқаспалы төзімділіктің болмауы болып табылады. Бета-лактамдармен, фторхинолондармен, гликопептидтер немесе аминогликозидтермен біріктіргенде кең ауқымды грамоң және грамтеріс аэробты бактерияларға қатысты микробқа қарсы әсерінің айқын синергизмі байқалады.

Упаковка и форма выпуска

По 1,0 г или 2,0 г в стеклянные флаконы вместимостью 10 мл или 20 мл. По 1 флакону вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках в картонную пачку.
Сыйымдылығы 10 мл немесе 20 мл шыны құтыларда1,0 г немесе 2,0 г -дан. 1құтыдан медицинада қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдерінде жазылған нұсқаулықпен бірге картон пәшкеге салынған